O poder central ameaza con asaltar o aforro das galegas e dos galegos
27 de xaneiro de 2010Desde o BNG de Mugardos informámosvos da nova tentativa do Goberno español para apresentar un recurso de inconstitucionalidade contra a Lei de Caixas que impulsou o BNG no Parlamento Galego.
De o facer, estaría a perpetrar un asalto en toda regra ao sistema financeiro do noso País. Estaría, ademais, a consumar unha nova agresión ao autogoberno de Galiza. Con esta iniciativa, o goberno socialista tentaría “espoliar” o aforro galego e drenalo cara outros territorios.
Desde o principio deste debate, o BNG advertiu de que o que estaba en xogo era precisamente o destino dos aforros das galegas e dos galegos. Que facer con eses recursos económicos? Esa é a cuestión. E aí hai dúas opcións. Ou investilos no desenvolvimento económico e produtivo do noso País, desde a supervisión do poder político galego, ou permitir que se desvíen cara á outros territorios do Estado, como historicamente ten acontecido con outros recursos do noso País (nomeadamente a enerxía eléctrica). Por iso o BNG tomou a iniciativa e apostou resoltamente por impulsar un novo marco legal que regulase e blindase o sistema financeiro galego (eis a Lei de Caixas). Por iso o BNG tivo claro que a única opción viábel para garantir a galeguidade dese sistema financeiro era a fusión das caixas galegas. Calquera outra vía levaba inevitabelmente aparellada tanto a perda do centro de decisión como a segura expatriación dos nosos aforros.
O eventual recurso do Goberno español -empurrado polo mesmo Banco de España que clama porque se abarate o despedimento e pola cúpula da Confederación Española de Caixas de Aforros, controlada polos que desexan a absorción das caixas galegas- pon de relevo até que ponto a nova Lei de Caixas era necesaria e un bon instrumento para defender os intereses do noso País.
A estratexia centralista e anti-galega de Madrid (deslocalizar as caixas para nunha segunda fase entregalas á banca privada española) conta coa colaboración do seu satélite galego -o PSdeG- e con sectores da sociedade galega que, se ben minoritarios, non dubidan en seguirlle o xogo ao Banco de España.
Hai que prepararse, pois, seriamente para a hipótese de que Madrid recorra ao Tribunal Constitucional para cuestionar a Lei de Caixas, val dicer, para atentar contra o autogoberno de Galiza. Non sería a primeira vez que tal cousa sucede cun Goberno PSOE no Estado. En 1983, os socialistas españois recorreron…a Lei de Normalización Lingüística! E nada máis e nada menos porque no texto se equiparaba en dereitos e deberes o galego co castelán!
De se consumar este novo torpedo á liña de frotación da capacidade de decisión dos galegos e das galegas, haberá que artellar unha Posición de País que abranga, tal e como afirmou o noso portavoz nacional, Guillerme Vázquez, a todas as forzas políticas, sindicais, empresariais, sociais, culturais, da nosa nación, para “enfrentarnos, e dígoo con toda claridade, a aqueles que queren espoliar os nosos recursos”
Miles de persoas piden a retirada do Decreto contra o galego na maior manifestación da historia en favor do galego
22 de xaneiro de 2010
A manifestación promovida por Queremos Galego rachou todos os rexistos e xa está na historia deste País. Nun día laborábel, Santiago reviviu o espírito dos días de maior convocatoria de Nunca Máis. A presenza de estudantes foi masiva, o cal indica até que punto a mocidade galega comeza a tomar consciencia da necesidade de mobilizarse e de pelexar polo futuro do noso idioma.
Todas as espectativas ficaron desbordadas e a Praza do Obradoiro viuse pequena para acoller a maré humana. O Goberno Feijóo foi o albo de todas as críticas. Non lle queda outra que ouvir o clamor social e retirar un decreto que agrede a nosa lingua e lle outorga na práctica rol de idioma estranxeiro na súa propia terra.
Dúas horas despois da hora de comezo da marcha, aínda estaba a entrar un monte de xente polos laterais da Praza. Centos de autobuses colapsaron os accesos á capital de Galiza. “Nen nos mellores soños podíamos ter previsto unha asistencia tan multitudinaria”, afirmou desde a tribuna Fran Rei, portavoz de Queremos Galego. “Todos os que estades aquí que saibades que sodes uns estremistas, uns radicais”, ironizou por súa parte Carlos Callón, presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, en alusións ás críticas verquidas contra os organizadores polo presidente da Xunta.
“Feixóo, xo, Feixóo, xo”, entoaba O Carrabouxo desde o atril, un retrouso que ecou nas miles de gorxas alí presentes. Xo, Feixóo, vai parando e vai retirando o decreto. “Ninguén neste País o defende. En ningún País do mundo unha norma que non ten defensa por parte de nengunha entidade social ou sectorial pode ter a máis mínima opción de prosperar”, afirmaba Callón. É certo: a comunidade educativa en bloque ten expresado o seu rexeitamento, mesmo sectores próximos ao Partido Popular (a patronal dos centros concertados, algún sindicato do ensino) teñen formulado serias obxecións a elementos fulcrais do decreto (entre eles a suposta liberdade de escolla da lingua por parte dos pais e nais).
Unha amplísima representación do BNG, encabezada polo seu portavoz nacional, Guillerme Vázquez, participou activamente na marcha. Moi notábel foi o entusiasmo co que os membros da Executiva Nacional -que portaban unha faixa co lema Máis Galego é o noso dereito- e do grupo parlamentar entoaban consignas e coreaban as propostas lírico-musicais de O Carrabouxo. Galiza Nova tamén se empregou a fundo e miles de mozos e de mozas -moitos dos cales se estreaban nunha grande mobilización popular- puxeron a proba as súas cordas vogais, con cánticos xa clásicos como o de Na Galiza, en Galego.
Coas inevitábeis pingueiras de toda manifestación popular que se precie -se ben felizmente só comezou a chuviñar no epílogo da marcha- e cunha sentida e masiva interpretación do Himno Nacional concluíu un fermosísimo acto cívico de reivindicación daquilo que nos fai ser o que somos no mundo, a nosa lingua.
Ao Goberno tócalle agora mover ficha. Está so e aillado na defensa dun decreto que non gosta nen sequera a algúns dos seus. Debe retiralo. Debe voltar á vía do consenso que unilateralmente rachou en 2007. O pobo galego xa falou. Ben alto e claro.
O BNG pide a Feijóo que retire o decreto que agrede a lingua galega
14 de xaneiro de 2010
O Goberno Feijóo debe retirar imediamente o decreto sobre o uso do galego no ensino non universitario porque ten producido un rexeitamento social sen precedentes.
Non en van, estamos ante a maior agresión perpetrada nunca contra o galego desde os poderes democráticos deste País.
Por vez primeira na historia, un Goberno galego produce unha lexislación que representa un paso atrás na normalización do uso do galego na escola.
O decreto apreséntase como plurilingüe, mais na realidade práctica a súa aplicación vai levar cara ao unilingüismo en castelán. Pasaríase do actual 50 por cento en galego-50 por cento en castelán (no mellor dos casos, porque o grao de cumprimento do decreto de 2007 é moi deficiente) a un 70 por cento en español e un 30 por cento na nosa lingua nacional. A introdución do inglés, inviábel na práctica, é só unha cortina de fume para reducir o espazo do galego nas aulas.
Feijóo dá satisfacción así á caverna madrileña e a sectores estremistas da sociedade galega, felizmente minoritarios, que teñen entre os seus delirios unha Galiza unilingüe en español.
Debemos felicitarnos do rexeitamento social tan masivo que ten suscitado o decreto, sen dúbida produto do traballo de concienciación e das mobilizacións impulsadas polo nacionalismo, mais non podemos relaxarnos e ficar na autocompracencia. Cumpre intensificar a presión. Daí que sexa moi necesario respaldar as novas accións (a manifestación convocada por Queremos Galego para o próximo 21 en Santiago de Compostela, a folga no ensino) que se teñen formulado en defensa da nosa lingua.
O decreto tense alicerzado sobre dous mitos. Primeiro mito: existe un mandato electoral que obriga ao PP a revogar a actual lexislación. Falso porque en primeiro termo o PP gañou as eleccións, si, pero cando menos un de cada dous electores non apoiaron as súas candidaturas e, por tanto, tampouco as súas teses. E falso tamén porque é evidente que miles de votantes do PP non partillan a agresividade de Feijóo contra o galego. Segundo mito: os dereitos dos pais e as nais a elixiren a lingua en que se escolarizan os seus fillos. Non existe tal dereito. Non só porque así o ditaminan sentenzas do Supremo e do Constitucional, senón porque o uso das linguas na escola afecta dereitos que van máis alá do ámbito familiar e atinxen o conxunto de toda a sociedade. Todos os galegos e galegas, sexamos ou non pais e nais de familias, estamos afectados por esta cuestión e, portanto, temos dereito a decidir. Non só os pais e as nais. Portanto é lóxico que sexan os poderes públicos, en representación da sociedade, os que decidan e non os pais nen as nais.
O Goberno ten que retirar o decreto. Non lle queda outra opción. Do contrario, estaríase a situar contra o criterio da maioría social e contra as propias obrigas que lle marca o Estatuto (a defensa e a promoción dos nosos sinais de identidade, a comezar pola lingua).
O Goberno galego debe voltar á senda do consenso, cristalizado en 2004 polo Plano de Normalización Lingüística que votou Feijóo no Parlamento galego. Debe, por tanto, manterse o decreto actualmente vixente e debe tamén restituírse a proba de galego no acceso á función pública.
O BNG DEMANDA MELLORAS PARA MUGARDOS EN OBRAS PÚBLICAS Á XUNTA DE GALIZA
28 de decembro de 2009Desde o BNG de Mugardos informámosvos da entrevista mantida por parte do Alcalde de Mugardos, o nacionalista Xosé Fernández Barcia, co Conselleiro de Medioambiente e Territorio, Agustín Hernandez.
O obxecto da reunión foi reiterarlle á Xunta de Galiza a necesidade de acometer sen demora a conexión con Mugardos da – mal chamada- Vía de Alta Capacidade Ares –Mugardos, que non chega a Ares, e que no caso do noso concello máis que chegar a Mugardos, chega ate a entrada dunha empresa privada.
No seu día, o BNG foi moi crítico cunha infraestrutura que foi financiada con fondos públicos para darlle servizo ás empresas ubicadas en Punta Promontoiro, motivo polo cal segue a ser preciso reivindicar a necesidade de mellorar a súa conexión co centro da vila. Así, o Alcalde, propúxolle ao Conselleiro como unha posible solución, a de aproveitar as obras de Seguridade Vial da AC-133, ampliando un pouco máis o ancho da capa de rodadura desta estrada, canalizando as cunetas para recoller as pluviais dende Franza ata Mugardos, e eliminando as curvas da Fonte Grande.
Tamén sería preciso iniciar dunha vez por todas as negociacións para reverter ao Concello de Mugardos os tramos urbanos das estradas autonómicas AC-133, AC-130 e AC-131, as cales, ao seu paso por este Concello, convértense en rúas urbanas, pero por ser autonómicas, as competencias de tráfico correspóndenlle á Garda Civil de Tráfico, ocasionando moitos perxuízos aos veciños e veciñas de Mugardos, nomeadamente aos da Avda. do Seixo.
Por outra banda, o Alcalde tamén transmitiulle ao Conselleiro a necesidade de completar as obras de Seguridade Vial na AC-133 no tramo de Franza – Rilo, iniciado hai dúas lexislaturas por parte do goberno da Xunta, e aínda non concluído.
Por último, no transcurso desta xuntanza o Alcalde de Mugardos solicitoulle ao Conselleiro a súa mediación para que revisara o acordo que o Concello ten con Augas de Galiza para o finanzamento das Obras de Abastecemento en Alta a Mugardos xa que nas circunstancias actuais polas que pasan os Concellos dificilmente poderiamos facer fronte ao 50% do custe das obras valoradas en 1.900.000 €.
Suspéndense as concentracións en solidariedade con Aminatou
18 de decembro de 2009Desde o blogue informamos á cidadanía que o BNG decidiu suspender as concentracións programadas nas cidades galegas en solidariedade con Aminatou após o positivo desenlace da crise.
Así tamén, comunicámosvos que o BNG dirixiu hoxe un comunicado á Delegación do Frente Polisario no Estado español parabenizándoo polo retorno de Haidar ao Sáhara e reafirmando o compromiso do nacionalismo galego cos dereitos do seu pobo a exercer a libre autodeterminación.
O BNG convoca concentracións nas cidades galegas para dar alento ás demandas de Aminatou Haidar
17 de decembro de 2009Os actos de apoio á causa da activista saariana Aminatou Haidar, organizados polo BNG en diversas vilas e cidades galegas, pretenden chamar a atención e amosar a solidariedade do pobo galego ante a loita de centos de miles de saarianos e saarianas que viven exiliadas en campamentos de refuxiadas e refuxiados e ante a represión que exerce Marrocos contra quen ergue a súa voz fronte ao dominio colonial.
O BNG defende que o Goberno español debe esixirlle a Marrocos que lle devolva o pasaporte a Aminatou Haidar e cese na súa política de opresión colonial do pobo saariano.
Quere tamén que o Goberno español se posicione, sen ambigüidade, a prol do dereito de autodeterminación dos saarianos e do referendo pendente.
As concentracións organizadas polo BNG, baixo o lema “Queremos a Aminatou nun Sáhara libre”, son as seguintes:
Santiago. Xoves 17, ás 19:30 horas, na Praza do Toural
Pontevedra. Venres 18, ás 20:30 horas, na Praza da Peregrina
Vigo. Venres 18, ás 20:00 horas, na Rúa Príncipe, diante o MARCO
A Coruña. Venres 18, ás 19:30 horas, no Obelisco
Lugo. Xoves 17, as 20:00 horas, na Praza Maior, diante do Concello
Ourense. Venres 18, ás 20:00 horas, diante da Subdelegación do Goberno
A Estrada. Venres 18, ás 20:30 horas, diante do Concello
O BNG DE MUGARDOS SOLIDARÍZASE CON AMINATOU E PÍDECHE QUE FAGAS O MESMO ACUDINDO Á CONCENTRACIÓN QUE VAI TER LUGAR EN FERROL ESTE VENRES DÍA 18 DE DECEMBRO ÁS 19:30 HORAS NA PRAZA DE ARMAS, DIANTE DO CONCELLO DE FERROL
O Concello reivindica melloras para a Avenida do Seixo
2 de decembro de 2009O Alcalde de Mugardos, Xosé Fernández Barcia, e o Concelleiro de Obras, Xosé Xoán Roca Lorenzo, fan uso deste blogue para facer pública a xuntanza mantida no Concello o pasado día 30 de novembro co Xefe Provincial de Estradas, Juan Carlos Sánchez Temprano.
No transcurso desta xuntanza, os nacionalistas transmitíronlle o seu malestar pola decisión unilateral de Estradas do pintado da Avda. do Seixo, unha via completamente urbana, dotada de todos os servizos, que por outra banda son prestados exclusivamente polo Concello e non por ningunha outra administración.
Consideramos que esa avenida é unha zona residencial urbana e que as competencias da ordenación do Tráfico correspóndenlle ao Concello e que coa decisión de Estradas estase a perxudicar enormemente aos veciños e veciñas que residen nesta avenida, polo que desde eiquí reivindicamos unha decisión rápida para repoñer o vial ao seu estado anterior.
Na mesma xuntanza falouse tamén da posibilidade e da necesidade que ten este Concello de abrir unha rolda de negociacións con Política Territorial para que ésta ceda ao Concello de Mugardos en óptimas condicións todos os tramos de casco urbano que afectan ás súas estradas.
O BNG de Mugardos, contra a violencia de xénero
25 de novembro de 2009
As mulleres e os homes que formamos parte do BNG de Mugardos sumámonos a todos os actos de repulsa convocados para esta data, conmemorando o Día Internacional contra a violencia de xénero.
Animámosvos a participar á concentración convocada pola Marcha Mundial das Mulleres este mércores día 25 de Novembro, ás 20:00 horas na Praza do Ameneiral (Praza Verde) en Perlío, no concello veciño de Fene.
Porque condeamos todas as formas de violencia que se practican contra as mulleres. Porque aínda que a física é a máis brutal da violencia contra as mulleres, hai outras formas máis sutís de violencia, como é o caso da discriminación salarial -as mulleres cobran menos que os homes polo mesmo traballo- ou o feito de que os grandes poderes da sociedade -o financeiro, o político, o xudical, mesmo o clerical- permanencen en mans exclusivas dos homes.
Desde o BNG pedimos máis recursos materiais e medios humanos para enfrentarnos coa lacra da violencia machista. Porque seguimos vivindo nun sistema patriarcal, unha institución obsoleta pero que aínda sigue vixente en pleno século XXI, apoiada en moitos casos por poderes como o eclesiástico, que nega ás mulleres o poderen planificar a súa propia maternidade, secundarizándolas e tratándoas como seres inferiores na escala social, unha campaña na que a Igrexa católica non está soa, posto que conta coa colaboración da Dereita española (e mesmo a galega) que adoita ollar con reticencia calquer avanzo na emancipación das mulleres.
No caso do goberno galego podemos falar do apoio á Red Madre por parte do PP, e o apuro por desmontar os logros da xestión do BNG no Goberno galego e que conleva un recorte de preto do 80% nos orzamentos no que se refire ás políticas de igualdade, así como o despedimento das oficinas I+B.
A violencia de xénero é un problema social pero tamén estrutural, e polo tanto, precisa da implicación de todas as institucións e da sociedade en xeral.As mulleres e os homes que formamos parte do Bloque Nacionalista Galego comprometémonos coa loita feminista xa que alí onde gobernamos sempre asumimos a responsabilidade desta acción política tanto a nivel local como nacional. Polo que non ficaremos caladas e calados ante a falla de orzamentos para seguir loitando contra a lacra social que supón a violencia contra as mulleres.
A violencia non é tolerábel nen compatíbel cunha sociedade democrática, situación que xa a poeta galega Rosalía de Castro denunciara no seu poema A Xustiza Pola Man.
Por todo isto, demandámoslle á Xunta de Galiza que poña en marcha as medidas contempladas na Lei 11/2007, do 27 de xullo, para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero, iniciativa que foi presentada no Parlamento por parte da deputada nacionalista Ana Pontón, e que foi rexeitada.
Porque para combater a violencia machista é preciso o esforzo dos poderes públicos e da cidadanía, por iso a campaña do BNG deste ano 2009 demanda:
Máis sensibilización
Máis Medios
Máis recursos contra a violencia de xénero.
EMENDAS LOCAIS DE MUGARDOS AOS ORZAMENTOS GALEGOS 2010.
25 de novembro de 2009Partindo do documento no que se reflícten as emendas propostas dende o PP aos orzamentos do pasado ano 2009, cando estaba o bipartito no goberno da Xunta de Galicia, e que abaixo se amosan, nas que podemos ollar o que o PP pedía de investimentos para o noso pobo, resulta que daquela a cantidade era de 2.800.000€, repartidos nas obras e actuacións que figuran:
Mugardos. Beirarrúas na estrada que une Rilo e Franza 100.000€
Mugardos .Ampliación de dous ramais na vía rápida de Mugardos, dende a Cañota até o casco urbano de Mugardos 1.500.000 €
Mugardos. Auditorio 400.000€
Mugardos. Nova biblioteca 100.000 €
Mugardos. Abastecemento de auga parroquias 300.000 €
Mugardos. Centro de día 400.000 €
Deste xeito, dende o BNG de Mugardos, e tras a reunión mantida entre os membros do Consello Local e o Grupo Municipal do BNG no Concello de Mugardos, acordamos apresentar, a través da nosa representación no Parlamento Galego, as seguintes emendas aos orzamentos da Xunta de Galiza para o ano 2010:
ACTUACIÓN. INVESTIMENTO SOLICITADO
Auditorio, Centro de Día 800.000 €
Pavillón Deportivo Municipal 1.400.000 €
Conexión vía rápida coa vila de Mugardos 1.000.000 €
TOTAL DO INVESTIMENTO SOLICITADO 3.200.000 €
XUSTIFICACIÓN DAS EMENDAS:
1. Auditorio, Centro de Día:
Dende o BNG de Mugardos, cremos que o goberno galego actual, ca ausencia de investimentos nos orzamentos galegos 2010 para a citada obra, incumpre o compromiso emanado do convenio asinado no seu día, entre o Concello de Mugardos e o Consorcio do Benestar no que recollíase a construcción dun centro de Día e un Auditorio no antigo “ Cine Zárate”, para o cal redactouse o correspondente proxecto e para o cal incluso o PP apresentaba unha emenda de 400.000 € aos orzamentos do 2009 con destino ao auditorio municipal. A nosa insistencia neste asunto ven dada xa que na actualidade o noso pobo non dispón dos citados servizos que son amplamente demandados polos cidadáns e cidadás de Mugardos, e que suporía a rehabilitación e posta en valor dun edificio histórico i emblemático da nosa vila, ubicado no mesmo cerne do pobo, a tan só cinco metros do edificio consistorial mugardés .
2. Pavillón Deportivo Municipal:
Outra ausencia que destaca dentro dos investimentos da Xunta de Galicia para con Mugardos, unha vez esta foi unha obra comprometida no anterior goberno da Xunta de Galicia e mesmo apresentada no municipio ca presenza de membros da Dirección Xeral para o Deporte, entre eles a anterior Directora Xeral Marta Souto. Este investimento supón a posibilidade de alonxar ao noso Concello da derradeira posición en infrestructuras deportivas na Galiza, e dar conta a unha débeda con oso Pobo en anteriores gobernos da Xunta de Galiza que sempre amosaron abandono e absoluto desinterés polo deporte mugardés. O pavillón deportivo municipal, data dos anos 80, e na actualidade apresenta graves problemas de funcionalidade dado o grande uso que ten e a antigüidade da instalación en cuestión, sendo simplemente unha pista cuberta de cemento, con dous vestiarios exteriores e un pequeño almacén. Cabe suliñar que a citada instalación acolle a máis de dous centenares de mugardeses e mugardesas ao día, de todas as idades, e que mesmo o colexio público da localidade ten que utilizar dita instalación ao carecer de instalacións deportivas de seu, polo que como pode entenderse representa unha eterna aspiración e unha imperiosa necesidade no día a día da nosa vila. Dicir que o Concello xa tiña posto a disposición dos terreos para a construcción da infraestructura deportiva, ubicándose a mesma na zona da “ estrada do cemiterio” na zona do Cristo.
3. Conexión vía rápida coa vila de Mugardos:
Tendo en conta que no noso Concello se instalou no seu día a planta de gas que figuraba como unha infraestructura de carácter estratéxico para o País, e xa que logo por dita razón foi preciso facer unha vía rápida que dese saída i entrada ao polígono industrial no que quedou emprazada dita instalación gasística, acollendo o grande número de transportes pesados necesarios nun primeiro momento para a obra de construcción e xa despois para o funcionamento diario da mesma. Por dito motivo esa vía rápida tan só achegouse ata o pé da mesma planta, deixando ao noso pobo sen enlace ca vía rápida nin para entrar directamente dende el nin para saíres directamente a el, sendo preciso pois, saíres na parroquia de Franza, ou ben achegarse a carón do recinto industrial, mesmo a súa barreira de control, debendo despois saír ao medio dunhas curvas dende sempre perigosas, e que atravesan o lugar da Pedreira, a través dun pequeno rueiro. Esta situación ademais de perigosa en termos de seguridade vial, representa o abandono e a sen razón dunha vía rápida feita para cubrir os lexítimos intereses empresariais pero que deixou de lado ao pobo que ten que padecer o ir e vir de vehículos, por estradas estreitas, cheas de curvas e que dan lugar a múltiples confusións e accidentes. Por todo elo, a ex conselleira do goberno bipartito María José Caride, anunciara nun acto público celebrado en Mugardos co gallo da inauguración dunha infraestrutura local, que ditas obras de conexión da vía rápida co pobo de Mugardos, xa estaban contempladas para executar no ano 2010. Por elo solicitamos dunha vez por todas se achegue a vía rápida ata o pobo, eliminando para elo as coñecidas como “ curvas da Fonte Grande” e humanizando ditos viais para que o circular por eles non sexa unha cuestión de risco. Cabe dicir que xa nos anteriores orzamentos galegos era o PP quen apresentaba unha emenda para esta actuación cifrando dito investimento en 1.500.000 de euros, polo que non resulta de recibo que agora se teñan esquecido da importancia de dita obra para o noso pobo.
O BNG resposta a IU-EU en relación ás obras da Rúa María
23 de novembro de 2009Tras as ultimas acusacións vertidas nos medios de comunicación pola voceira de IU-Esquerda Unida no Concello de Mugardos, en relación ás Obras de Humanización da Rúa María (Casco Antigo) financiadas polo Plan Estatal de Cooeperación para o Emprego, desde o BNG de Mugardos achegamos as seguintes puntualizacións, en nome do noso compañeiro o concelleiro de Obras e Servizos, Xosé Xoán Roca Lorenzo.
Pilar Díaz descoñece as obras que se están a facer na Rúa María. E acusa falsamente, porque sen ser necesario, (dado que as obras poderían ser contratadas desde a a Xunta de Goberno Local) contouse con todos os grupos da oposición para elaborar o Plan de Obras (donde estaban incluidas as da Rua María) e por tanto, todos tiveron acceso aos proxectos de execución sen que teñamos constancia dalgunha manifestación de desacordo cos mesmos, nin de que fixeran algunha pregunta en relación ao motivo polo cal se contemplan tres tramos de tuberías nestas obras.
A voceira de IU-Esquerda Unida ignora que pola Rúa María escorre soterrado un regato que actualmente verte no tubo de saneamento e que é necesario separar para outra canalización con entronque na Avenida de Galiza en previsión das próximas obras da futura EDAR.
Dado que foi a través dos medios onde espallou a súa opinión ao respeito, vémonos obrigadas e obrigados a darlle resposta a través deste blogue, entendendo que hai outras canles de información máis eficaces como pode ser a propia comisión informativa.